En ik herinner me Titus Broederland

Een poëtische roman over herinnering en broederschap.

De tweelingbroers Broederland wonen in een afgelegen bos, waar ze zich bezighouden met verboden boeken en gitaarmuziek. Tot een catastrofe hen van huis verjaagt. Ze trekken een vijandige wereld in waar alles draait om religie en de winning van grondstoffen. Maar waarin schuilt het grootste gevaar? In de opengebarsten aarde, in andere mensen of in henzelf?

Auke Hulst toont zich andermaal een meester in het oprekken van literaire grenzen en dringt hij diep door in de belevingswereld van jonge mensen die buiten de samenleving staan.

Winnaar Harland Award Romanprijs
Longlist Libris Literatuurprijs
Nominatie Beste Boek 2016, NRC Boekenwedstrijd
Tiplijst Boekhandelsprijs

–––––––––––––––––

‘Een geslaagde mix van genres: psychologische roman, road novel en apocalyptische sci-fi. Hulst creëert een eigen mythische wereld, met een vreemde, eigen taal. (…) Het lef om zo ver van de Nederlandse literaire traditie af te dwalen verdient lof. En de naargeestige eindtijdsfeer met surrealistische tinten, gevangen in poëtische taal, blijft lang hangen.’ **** – NRC Handelsblad

“Auke Hulst stookte zijn toch al niet geringe schrijfverlangen in deze roman hoog op. De ambitie in dit boek is groter, mythischer, angstaanjagender. Ik ging er eens goed voor zitten. (…) Dit heeft alles te maken met de elektriserende stijl die de schrijver consequent inzet. Zijn zinnen staan onder hoogspanning, ze jagen voort en voort. (…) Zinnen die op weg zijn naar andere stomende zinnen en dan verhalen maken.” – Kees ’t Hart, De Groene Amsterdammer

‘Vorig jaar won Auke Hulst de Harland Awards-romanprijs met Slaap zacht, Johnny Idaho, een sciencefictionvertelling die volkomen anders is van taal, opzet en onderwerp. Dit jaar had de jury best willen voorkomen dat Auke Hulst de prijs opnieuw zou winnen, maar dat is niet gelukt. En ik herinner me Titus Broederland is zo overweldigend mooi geschreven en beitelt zich zo diep in de ziel van de lezer dat we niks anders konden dan de Harland Awards-romanprijs 2016 uit te reiken aan Auke Hulst.’ – Juryrapport Harland Awards Romanprijs.

‘Een fenomenaal beschreven, apocalyptische wereld. (…) Een opmerkelijk boek. Door de durf om nieuwe genres binnen te smokkelen in de Nederlands(talig)e literatuur. En door de uitgekiende stijl, een unieke mengvorm van registers, bloemrijke passages, platte dialogen, en gezochte neologismen. (…) De taal zou volstaan om dit boek boeiend te houden, maar daarboven krijgen we ook nog eens de hartverscheurende melancholie van de intiemste relatie denkbaar, die stukje bij beetje kapotgaat.’ **** – De Standaard

‘Verbluffende stijl. (…) De schrijver weet een originele, diepere psychologische laag aan te boren die misschien nog wel boeiender is dan het magistraal beschreven verhaal op zich. (…) De noodlottige scheiding, die in het hele boek tussen de regels door zindert, komt toch nog onverwacht en is pijnlijk ontroerend. Alsof we zelf zijn losgescheurd van die ridder te paard. Er rest ons één troost: we zullen ons Titus Broederland herinneren.’ **** – De Volkskrant (recensente Bo van Houwelingen zette het boek bovendien op 1 in haar jaarlijst).

‘Indrukwekkend. Sleurt de lezer mee en grijpt hem naar de keel.’ ***** – Hebban

‘Auke Hulst is een begenadigd fantast, die zijn wondere wereld optrekt uit louter taal – mooie en beeldrijke taal. En ik herinner me Titus Broederland is niet alleen een heerlijk jongensboek, maar ook een ‘echte Auke Hulst’. Tien jaar schrijverschap voldoet om die conclusie te rechtvaardigen.’ – Trouw

‘Magistraal. Eén van de beste schrijvers van Nederland.’ – Radio Kunststof

‘Een gedurfde roman. Een verontrustend verhaal, dat zeker ook young adults zal aanspreken, en dat dichterbij speelt dan gedroomd.’ **** – Dagblad van het Noorden

‘In virtuoze taal en prikkelende beelden wordt een onherbergzame wereld opgeroepen, waar de mijnen ‘bloedpijpen’ heten en de tweeling in de hoofdrol als duivelsgebroed wordt beschouwd; een soort science-fiction, spelend in een parallel verleden.’ **** – AD

‘Intrigeert vanaf de eerste blazijde.’ – Tzum

‘Zowel autobiografie als parallelle werkelijkheid. En een heel mooie, met een heel goede, eigen toon.’ – Het Parool

‘De barre tocht die de broers maken wordt opgetild naar een existentieel, bijna mystiek overlevingsverhaal. De profetische boodschap ervan behelst niet alleen kritiek op de uitbuiting van de aarde en op religieuze zwendel en onverdraagzaamheid, maar krijgt een kosmische dimensie in puur poëtische zinnen. Auke Hulst – die doorbrak met de autobiografische roman Kinderen van het Ruige Land (2012), waarna ‘Slaap zacht, Johnny Idaho’ (2015) volgde – doet in deze nieuwe roman niet onder voor Cormac McCarthy.’ – NBD Biblion

‘Gedurfde, muzikale roman tegen een sprookjesachtig decor dat het midden houdt tussen het desolate midden van de Verenigde Staten en het onheilspellende van de Veenkoloniën. Over geïsoleerd opgroeien, liefde tussen onverenigbare karakters en andere rampen.’ – Leeuwarder Courant

‘Dit is geen roman voor mensen die het liefst over ‘het echte leven’ lezen, maar voor lezers met gevoel voor taal, fantasie en verbeelding. Een boek dat het verdient gelezen te worden. En om een fanclub te krijgen.’ – Art Rooijakkers.

‘Naast het ontroerende verhaal is het vooral de poëzie van Hulst die indruk maakt. De elegante zinnen en verfijnde beeldspraak geven de tekst een aangename lichtheid. Puur genieten.’ – Cleeft

‘En ik herinner me Titus Broederland is een intense, intrigerende en fascinerende roman, rauw en tegelijkertijd gevoelig en soms zelfs liefdevol. Zeer lezenswaardig.’ **** – allesoverboekenenschrijvers.nl

‘In deze gewaagde roman balanceert Hulst op de scheidslijnen tussen genres, maar hij blijft in evenwicht en dat is knap. De ontknopingen zijn emotioneel en verrassend.’ – Nederlands Dagblad

‘Een zeer zintuiglijke roman. Door het beeldend taalgebruik voel je zelf het branden van de zon, de zwaarte van onbesproken woorden, de dreiging van het zich immer uitbreidende zinkgat, de geur van het land dat zucht onder de hitte en bovenal de onrust. De onrust van het willen delen van gedachten, herinneringen en gevoelens, maar dit niet kunnen. De onrust van het voortdurend opgejaagd worden door jezelf en de wereld om je heen’ – De leesfabriek.

‘Vertrouwde thema’s, maar wederom op een knappe en intrigerende manier opgeschreven. Auke Hulst wordt met elk boek beter – en hij was al zo goed.’ – Cultureel Persbureau.

‘Hij heeft het weer geflikt! Opnieuw een geweldig verhaal.’ – RTVNoord

‘Godverdomme Auke Hulst, wat schreef je een prachtig boek. In een unieke stijl schep je een donkere, gruwelijke wereld en volstrekt onsentimentele en waarachtige karakters, ‘duivelskinderen op de vlucht voor het zinkgat.’ Ik heb het ademloos uitgelezen.’ – Saskia Goldschmidt, auteur van De hormoonfabriek.

‘Duivels goed.’ – Matthijs Eijgelshoven, auteur van Retour Calypso.

‘In één adem uitgelezen. De letters opgevreten. Zo, zo, zo prachtig.’
– Henriëtte Coelers, Boekhandel Coelers

‘Weer een hele sterke roman van Auke Hulst: Americana in een verzonnen Groningen, Shakespeare in de polder.’ Jan Peter Prenger, Libris BLz.

‘On-Nederlands goed’ ***** – Mirjam Vaes, Boekhandel Savannah Bay

‘Wonderlijk en wonderschoon. Snel lezen want een echte aanrader’ – Jessica Kroskinski, Boekhandel Athenaeum, Haarlem.

‘Auke Hulst weet als geen ander een rauwe, ruige, eenzame wereld neer te zetten. Hij beschrijft de belevingswereld van de hoofdpersoon zo poëtisch, zo treffend, dat je er kippenvel van krijgt en je hele stukken opnieuw en opnieuw wilt lezen.’ – Marieke de Geus, Boekenhandel Het Martyrium

Koop boek