Zoeklicht op het gazon

In Zoeklicht op het gazon kruipt Auke Hulst in de huid van Richard Nixon, voormalig president en vicepresident van de VS. Op 8 november 1960, de dag van de presidentsverkiezingen waarin Nixon het opneemt tegen de talentvolle senator John F. Kennedy, verdwijnt de vicepresident. In deze verloren uren voor de uitslag gaat Nixon op een roadtrip die hem naar Tijuana, Mexico zal brengen. Voor hem is het een reis langs plekken uit zijn verleden die tegelijk de voorafschaduwingen zijn van een donkere toekomst.

In Zoeklicht op het gazon onderzoekt Auke Hulst de invloed van karakters op de loop van de geschiedenis. Het resultaat is een psychologisch portret van een van de meest controversiële politieke figuren van de twintigste eeuw.

===============

“Een volleerd literair portretschilder. (…) Fascinerend vanwege de duistere, Dostojevski-achtige kantjes van [Nixons] persoonlijkheid, die Hulst treffend verbeeldt. (…) Het mooie is dat je ondanks de onaantrekkelijke, naargeestige kantjes van de man toch een soort begrip en mededogen met hem opvat, alsof hij de belichaming van het menselijk tekort is. Zo roept zijn controversiële karakter, dat vooral ook met zichzelf in gevecht was, ook in de lezer paradoxale gevoelens op, een mengsel van afkeer en empathie met een man die van zichzelf binnen moest zien te komen zonder welkom te zijn.” – Rob Schouten, Trouw

“Hulst morrelt in deze fraaie roman aan dit beeld. Hij laat Nixon zeker de schurk zijn die hij ongetwijfeld ook was, maar hij laat in diens monologen allerlei tegenstrijdigheden opklinken, Nixon spreekt zichzelf steeds tegen, zijn zelfhaat en rancune komen op het hakblok te liggen en de motor begint te sputteren. (…) Ik merk dat ik Hulst probeer te benaderen, een goed teken, hij kreeg me in zijn greep. Hij wilde dat ik mijn eigen rancune over de wereld onder ogen zag en niet alleen die van Nixon. Waarom kreeg ik, ondanks alles, tijdens lezing van deze roman een merkwaardig gevoel van mededogen met deze alom bespotte figuur? Zit het in de stijl? Ja ook, ga er maar naar kijken. Maar vooral slaagde Hulst erin mij ervan te overtuigen dat ik in de loop van mijn leven verdacht veel trekjes van Nixon in me heb weten te verzamelen. Nee, ik ben geen Berlijner. Ik ben Nixon.” – Kees ’t Hart, De Groene Amsterdammer

“Voor een Nederlandse roman is een Amerikaanse president als hoofdpersonage zeldzaam, zo niet uniek. Toch waagt Auke Hulst zich eraan. ••••” – NRC Handelsblad

“Auke Hulst heeft een volbloed mens van [Nixon] gemaakt, en van zijn levensverhaal een compacte roman – des te indrukwekkender als je bedenkt dat zijn hoofdpersoon tot de grootste (en meest verguisde) iconen van de twintigste eeuw behoort. (…)  Rake zinnen (…) Een even volledig als kernachtig boek. (…) Elke blogger kan feiten opzoeken en losjes herschrijven. Maar de complete persoon áchter die feiten tot leven brengen, daar is een schrijver voor nodig. Ongetwijfeld is Auke Hulst diep afgedaald in Nixons leven. Maar de belangrijkste research voor Zoeklicht op het gazon heeft zich afgespeeld op het enige terrein dat er écht toe doet: zijn eigen verbeelding.” – Dries Muus, Het Parool

“Auke Hulst stoot met ieder boek ongemerkt verder door naar de literaire top. (…) Zoeklicht op het gazon is rauw, origineel en direct. Hier komen prijzen van, let maar op.” – Susan Smit, RTL 5 Uur Live.

“Een heel mooi boek. Heel goed gedaan.” – Jeroen Vullings, Nieuwsweekend, Radio 1

“Meesterlijk (…) Een sterke psychologische roman waarin Hulst bekende feiten uit het leven van de meest controversiële president die de VS ooit had – als Trump hem niet klopt – op een genuanceerde manier opnieuw belicht. Nixon was al het onderwerp van talloze biografieën, documentaires en films. Hulst is erin geslaagd om toch nieuwe lagen van zijn complexe karakter te ontrafelen.****” – John Vervoort, De Standaard

“Een prachtboek. Met deze roman waagde [Hulst] zich aan een wel heel moeilijke turnsprong: hij kroop in het hoofd van de ploert/racist/antisemiet Richard Nixon, om een mens van hem te maken. (…) Tijdens het lezen zette ik ook vaak uitroeptekens in de kantlijn van jaloezie (één keer schreef ik zelfs: damn, wat goed!). Z’n taal is zintuigelijk en melodieus, precies, móói, maar nooit dom barok. En misschien nog wel knapper is dat hij via Nixon ook iets over ons weet te zeggen.” – Arjen van Veelen

“Sinds zijn romandebuut in 2006 heeft Auke Hulst veel dolende eenlingen in zijn boeken opgevoerd, maar niet eerder kreeg hij eenzaamheid en onmacht zo intens en overtuigend op papier. Lukte het hem zijn hoofdpersoon recht te doen als een waarachtig mens. Om Dostojewski te citeren: als ‘kwaadaardig noch goedhartig, een schurk noch een fatsoenlijk man, een held noch een insect’.****” – Joep van Ruiten, Dagblad van het Noorden

“Auke Hulst is een veelzijdige auteur, die allerlei genres beoefent, de straat op gaat, het land verlaat en terugkeert – hij reist -, bij zichzelf blijft, boos wordt, nadenkt. En ondertussen mooie zinnen schrijft, en met Zoeklicht op het gazon een wonderlijk perfect portret van een boze witte man schetst.” – Daan Stoffelsen, De Revisor

“Een vlotgeschreven, uitermate geslaagd psychologisch portret (…) Zoeklicht op het gazon is met gemak Hulsts meest toegankelijke roman geworden, meer nog dan het autobiografisch getinte Kinderen van het ruige land, en aardser dan zijn andere fictietitels. Hier gaat hij een breed publiek blij mee maken.” – Lucas Zandberg, Tzum

“Auke Hulst schreef zijn sterke roman Zoeklicht op het gazon, over de anti-elitaire frustraties van Richard Nixon, zo dat je er een zeker hard-boiled Amerikaans hoort doorklinken in Nixons hersenspinsels. (…) Hulst is een groot stilist.” – Chris Buur, De Volkskrant

“Schitterende stijl (…) Absoluut geslaagd.” – Theo Hakkert, Vers Twee

“‘Een uiterst actuele historische roman,’ heet Zoeklicht op het gazon (Anthos) van Auke Hulst op de achterflap, verwijzend naar Donald Trump. Maar het aardige van dit psychologische portret van de tot nu toe enige tot aftreden gedwongen POTUS, Richard Nixon, is juist hoe oneindig veel complexer en interessanter die eerdere brokkenpiloot in het Witte Huis wordt neergezet.” – Dirk-Jan Arensman, VPRO Gids

“Auke Hulst laat zien wat er in literatuur allemaal mogelijk is. (…) Een interessant gegeven, goed uitgewerkt. (…) Knap boek.” – Metro

“Indringend. (…) In Zoeklicht op het Gazon, een verwijzing naar de codenaam voor Nixon, is Hulst erin geslaagd om nieuwe lagen van deze intrigerende man bloot te leggen.” – Het Nieuwsblad

“Hulst maakt het mogelijk ons te verplaatsen in een ander. In Nixon dus, maar óók – en dat maakt deze roman relevant – in de angry white man. Iemand die we, het gebrek aan sprankeling ten spijt, beter zouden moeten leren kennen. Vooral in deze tijd. ***” – Bo van Houwelingen, De Volkskrant

“Ongelooflijk goed neergezet. Ik heb [Nixon] niet gekend, maar ik heb hem vandaag in ieder geval een stuk beter leren kennen.” – Chris Kijne, Met het Oog op Morgen, Radio 1

“Het inlevingsvermogen van Hulst is even groot als zijn stilistische brille. Je voelt en ruikt met Nixon mee terwijl hij zijn politieke ondergang tegemoet struikelt.” – Frits Abrahams, NRC Handelsblad

“Nixon als Don Quichote, Nixon on the road en Nixon diep in de laatste nacht van zijn presidentschap: met Rothiaans vertelplezier en groot inzicht in het Amerika van toen geeft Hulst zijn verguisde president melancholie, een jeugdige strijdlust en echte tranen.” – Maartje Kroonen, Boekhandel Bijleveld

“Het literaire waagstuk van het jaar! In handen van mindere schrijvers was het verhaal uitgelopen op een flauw navertelsel. Maar Hulst kruipt onder de huid en in het hoofd van deze getroebleerde man en brengt een binnenwereld aan het licht die even duister als intrigerend is. Nixon voegt zich wonderwel in de wereld van Auke Hulst, waar mensen vanuit hun hartverscheurende eenzaamheid een weg door de wereld moeten banen.” – Prof. Dr. Mathijs Sanders, Hoogleraar Moderne Nederlandse Letterkunde

“Een van de beste Nederlandse romans van dit jaar: een portret in drie staties van de op één na bekendste klootzak die Amerikaans president werd.” – Jan Peter Prenger, Libris boekhandels.

‘Hulst draait de lezer in helder proza en op meeslepende wijze een rad voor ogen.’ – Hebban

“Auke Hulst slaagt er in, in de huid van Nixon te kruipen. (…) Bovendien is Auke Hulst ook in deze roman weer een uitstekende stilist. ****” – allesoverboekenenschrijvers.nl

Koop boek